| |
น้าสมศักดิ์
สำหรับผม (ซึ่งเป็นมือกลองที่เล่นได้ห่วยมากๆ) ฟังการปั่นกระเดื่องของน้าแล้ว มันทำให้รู้ว่า "ผมน่าจะขว้างไม้กลอง แล้วเลิกเล่นเถิด" จากนั้นก็มาเล่นเบสแทน +๕๕๕+ (เพราะเสียงของน้าสมคิด ที่ร้องไว้ ทำเอาผมที่ฟังอยู่เกือบตาย)
ผมจะทำวง เล่นดอนผีบิน ก็หามือกลองครับ+มือกีต้าร์อีกคน (ผมเล่นกีต้าร์ริทึ่ม ที่เล่นได้ทึ่มมากๆ เพราะเพื่อนบ้าๆ ของผมคนหนึ่ง มันงอแง จะเล่นเบส มันอยากเอาเบสไปถูกับพื้นเวที)
มีรุ่นน้องมาสมัครคนหนึ่ง (แค่คนเดียว ในรอบ ๒ เดือน) ผมก็บอกว่า "เฮ้ย! ไปแกะเพลงนี้มา" ผมก็ส่งแผ่นซีดีให้ (แผ่นปรินโก้) ในนั้นมีเพลง "อุบาทว์ อุบัติ, เมืองมรณา, สังคมบัญชาการ, ดีใจหาย, เพียงหนึ่งเดียว ฯลฯ (อีกประมาณ ๓ เพลง)"
ผ่านไป ๑ วัน มันเอาแผ่นมาคืน แล้วบอกผมว่า "พี่ ที่ตีง่ายๆ ไม่มีหรือ?"
ผมถึงกับอึ้ง เพราะรุ่นน้องคนนี้เล่น Slipknot, Dream Theater แต่มันตี ดอนผีบินไม่ได้
ซึ่ง ณ ปัจจุบันนี้ ผมก็ยังไม่มีมือกลอง และมือกีต้าร์โซโล่
เพราะคนที่ได้ฟังเพลง จะนำแผ่นมาคืน และบอกเหมือนกันว่า "เล่นไม่ได้?"
เอาละ ทีนี้ คำถามว่า "ทำไมคนเหล่านั้นถึงเล่นเพลงของดอนผีบินไม่ได้?"
คำตอบสำหรับผมคือ
๑. ไม่เข้าใจในความงามของบทเพลง
๒. ขี้เกียจแกะเพลง
๓. เล่นดอนผีบิน สาวไม่กรี้ด
ณ ปัจจุบันนี้ ผมยังคงหามือกลอง และมือกีต้าร์ เพื่อมาเล่น "ดอนผีบิน" วงแรกในจังหวัดภูเก็ต |
|
